Oryx H1 – Vios/ Kolham H1

Ondanks dat de feestjes door de burgmeester verboden zijn de komende tijd lukte het de Vindicat-meisjes van J-J toch om het ergens gezelliger te hebben dan bij de kids van J-J. Er zat niets anders op, ze moesten maar mee. Na een paar vriendschappelijke woorden tussen Oryx en Vios werden ze keurig welkom geheten in hun oude thuishal. 


Bij het inslaan ging het even fout. Bert heeft al 15 jaar niet meer in een zaal gestaan en wist niet meer zo goed hoe alles werkt. Na een flinke aanloop en sprong schampte hij de bal ongelukkig waardoor deze tegen de rug van de spelverdeler van Vios kwam. Die deed overigens op een heel ongelukkig moment een stap naar achteren. De bal rolde van de rug richting de grond. De andere kant op rollen zou ongeloofwaardig zijn overigens. Vol theater, alsof hij zich een profvoetballer waande, stortte hij naar de grond. Met de stervende zwaan van Tchaikovsky als achtergrond muziek zag het er spectaculair uit. Met hangende schouders en vragende ogen liep Bert, niet wetende wat er nou precies gebeurde en wat te doen, terug naar achteren. Van alle kanten ongelukkig en niet zo bedoeld. Vroeger had je nog wel controle over je lijf en de bal…. Mark keek echter vol trots naar Bert, ‘nait slecht, mienjong’.


Toen de gemoederen weer tot rust waren gekomen konden we starten aan de wedstrijd. Verschillende dwarsverbanden tussen de teams onderling gaf het geheel een prettige en ontspannen sfeer. Tot 16-18 in de eerste set hadden we dan ook het idee dat we leuk meededen en dat we misschien wel kans maakte op een setje of zelfs meer. Ik vermoed dat dat gevoel bij Vios nooit aanwezig is geweest. Met een prima serviceserie werd het gat gemaakt en eindigde de eerste set met 18-25. Begin tweede set werd al snel duidelijk dat we, in geen enkele manier, tegenstander waren voor deze ploeg. De klasse straalde er van alle kanten af. Er kon door ons geen vuist gemaakt worden tegen het aanvallende geweld aan de overkant. Jurri bedacht zich ineens dat hij vandaag de 4 mijl nog moet lopen en besloot een kuitblessure te faken. Als je daarbij ook de vele, en misschien wel onnodige, fouten bij optelt krijg je een 0-4 overwinning voor Vios. We hebben totaal nog 67 punten kunnen/mogen scoren. Verdeeld over de sets is dat 13, 19 en 17. Het was geen moment spannend, ook de sfeer onderling was prima. Groot respect vanuit ons voor de tegenstander die met hun vertoonde spel niet van arrogantie kon worden beticht. De eerste scheids moet hebben gedacht dat hij voor zo’n matte en vriendelijke partij niet naar Selwerd was gekomen. Hij greep ieder moment aan om ijzeren discipline te eisen van alle spelers en de regels van vroeger strak te hanteren. Naast alle hande apothekersspullen en haarelastiekjes voor Sssikkema moet er aan het pakket ook batterijen voor het gehoorapparaat van Erwin worden toegevoegd. Na vragende blik en vraag richting tweede scheids werd Erwin door de eerste scheids vriendelijk verzocht te blijven zitten op de bank. Door een defect gehoorapparaat verstond Erwin het niet en zette wat stappen richting de eerste scheids. Iets minder vriendelijk werd Erwin toch verzocht te gaan zitten op de bank. U begrijpt dat in een lawaaierige omgeving dit niet heel makkelijk te horen is en Erwin zette nog wat stappen naar de eerste scheids. Dit ging een paar keer door totdat de Erwin onder de bok stond en de eerste scheids van de bok af was gekomen om Erwin naar de bank te begeleiden.


In set 4 stond er een wissel klaar bij Vios. We hadden allemaal verwacht dat dit een publiekswissel was. Het publiek dat er overigens zat was van de tegenstander, waarvoor dank! Nummer 1 maakte zich al klaar om naar de kant te gaan, maar er ging toch een ander bordje omhoog. We hadden nummer 1 de publiekswissel wel gegund. Ook zonder hem zou de set probleemloos worden afgemaakt. Het spelconcept van Vios was helder. Goeie servicedruk, de (rally)bal keurig naar de spelverdeler verwerken. Daarna de bal hoog naar buiten waar nummer 1 niet alleen langs het blok, maar ook door het blok en over het blok bijna alles heeft gescoord. Moedeloos hebben we de partij uitgemaakt en geprobeerd om zo veel mogelijk punten te sprokkelen. Volgens Erwin zijn het deze 67 punten die ons gaan redden van de P/D.


Na de wedstrijd moest Rolf vrij snel naar huis. Hij had wat goed te maken. Hopelijk zijn de sloten niet vervangen en komt hij er nog in. De jongens van J-J begonnen de kantine af te breken en dat was dan ook het moment waarop J-J met de kids naar huis moesten. Sssikkema moest nog een polsbandje scoren om de kroeg in te kunnen. Schijnbaar werken we in Nederland met een QR-code waarmee je nu zelfs de kroegen niet meer in komt….Onder luid applaus verlieten deze mannen de kantine. Blijft toch een fijne traditie!


Uiteindelijk belande we gezamenlijk aan een tafel om, onder het genot van een biertje, de wedstrijd nog eens door te nemen. De heren van Vios/ Kolham hadden toch wat spijt van hun vertoonde overmacht. Zeker na het binnenkomen van de uitslag uit Zuidhorn. Dat moet toch een foutje zijn? Of er is door iemand heel veel geld verdiend?. Lijkt mij het onderzoeken waard! Deze wedstrijd snel vergeten en door. We staan nog steeds niet laatste en onze kansen komen nog wel.

 
Vios/ Kolham, bedankt en tot broodje Duurswold!