Oryx – Exstudiantes

Zoals ik vorig jaar al een keer schreef, Selwerd is niet (alleen) van ons. Al heel wat jaren delen we dezelfde thuisspeeldag met Exstudiantes. Of eigenlijk spelen de meeste teams van Oryx op de donderdag. De enkele teams van Oryx die op zaterdag spelen sluiten aan bij Exstudiantes. Dat was in de eerste jaren nog even wat wennen, maar we groeien, zeker na de wedstrijd, steeds een beetje meer naar elkaar toe. Ik denk zelfs dat we Exstudiantes beter kennen dan dat we Oryx kennen. Het trainen in allerlei verschillende, kleine, gymzaaltjes helpt ook niet mee. Vandaag mochten we tegen het eerste van Exstudiantes spelen. Hoewel we thuis speelden voelden het toch ook een beetje alsof we uit speelden. Vaak, tenzij we te gast zijn op de thuisspeeldag van Olympia, spelen we op veld 3. Nu speelden we op veld 1. Dat is toch anders.

De voorbereidingen waren weer als van ouds. Erwin heeft nog steeds te veel last van een pees en kon niet spelen. Door een stier op het spoor was Robbert bijna te laat. Ziekte heerst altijd wel een beetje in het team, dit keer was Harald het slachtoffer daarvan. Sikkema had gister al gescoord en kwam daar vandaag niet meer aan toe. De kuit van Jurri is nog steeds niet helemaal oké. Bij Jan-Jaap is de vorm nog niet gevonden. Rolf heeft geen last meer van zijn schouder….maar wellicht komt dat omdat hij noodgedwongen weer moet spelverdelen. Hoe de schouder echt is zullen we wellicht later in het seizoen pas achter komen. Rene, met baardje, was topfit en Youp fit genoeg voor een pasje links, pasje rechts.

Met de topnotering van Exstudiantes van vorig jaar konden we onze borsten nat maken. dit zou geen makkelijke avond worden. Toch deden we de eerste set, tot de 19 punten, leuk mee. Door de goeie servicedruk en aanvalskracht kwam ons spel aardig onder druk te staan. Met middens die niet in topvorm waren werd het spel doorzichtig waardoor de blokkering van de tegenstander makkelijk kon anticiperen. (19-25)

In set twee hadden we het moeilijk om het niveau vast te houden. Twaalf punten was ons aandeel in deze set (12-25). En door….

Gelukkig pakten we het wel weer aardig op in set 3. Op cruciale momenten toch weer wat foutjes. Met 22-25 trokken we aan het kortste eind.

Door toch te blijven werken werden we aan het einde beloond! De laatste set was voor ons. Degelijk spel, net even wat minder fouten, een in slaap gesuste tegenstander gaven ons de laatste set (25-19). (einduitslag 1-3)

Waar we nog aan moeten wennen is de andere mindset waar we mee moeten spelen. Vorig jaar stonden we boven aan en werd van ons verwacht dat we zouden winnen. Dit jaar zullen we de punten moeten sprokkelen. In principe is elke tegenstander beter. Dat accepteren en hard blijven werken gaat ons links en rechts wel wat punten opleveren. We zijn in ieder geval van de 0 af. Twee wedstrijden gespeeld, 2 punten gesprokkeld. Nog 38 te gaan en we zijn veilig.

Als het aan Erwin ligt pezen we volgende week naar de Emmen. Hopelijk scoort Sik nu op zaterdag ook wat punten, is Harald weer snottervrij, is de kuit van Jurri verder hersteld, is de vorm van J-J gevonden en komt Rolf nog beter in zijn verdeelspel.

Sluit Menu