Flash H1 (in het schaamrood) – Oryx H1 (in het bordeauxrood)

Zoals gezegd, we hebben geprobeerd de wedstrijd te verplaatsen. Drie blessures en 1 afwezig zorgden voor een selectie van 5 fitte spelers. Onze tegenstander wilde, volgens hun goed recht, niet meewerken aan het verplaatsen van een wedstrijd. We hebben afgewogen of het nog wel zin had om met 5 spelers en een manke Nelis naar Veendam af te reizen. We zouden onze zaterdag ook anders en leuker kunnen besteden. Door de eventuele straf van -5 punten, die ons misschien wel een definitieve degradatie had kunnen betekenen, hebben we toch besloten om toch naar Veendam te gaan. Met frisse tegenzin echter. De selectie bestond uit Erwin, Rolf, Rene, Jurri, Youp en Sssikkema. Achteraf was het lastig om de echte manke Nelis aan te wijzen, maar vooraf hadden we Sssikkema deze titel toegewezen.


Het voelde als een flinke verplichting. Even naar Veendam, wedstrijdje aftikken en een uurtje later weer naar huis afdruipen. Zo hadden we dat van te voren bedacht. In de voorbeschouwing heb ik een puntenaantal van 40 benoemd. Drie kwartier voor de wedstrijd bestelden we de koffie (zonder QR check overigens) en namen we de tegenzin en de opstelling nog even door. Iedereen zo veel mogelijk op eigen positie en dus Youp op mid. Net iets te laat naar de kleedkamer en net iets te laat naar het veld.

De muziek stond al te brullen door de zaal toen we binnen kwamen. En waar ruimte is voor 4 volleybalvelden, stonden er nu maar 2 opgesteld. Twee centercourts, dames 1 speelde tegelijk met heren 1. De zes spelertjes van Oryx dwaalden samen met de 3 balletjes in de enorme ruimte. We waren elkaar af en toe letterlijk even kwijt. De tegenstander, stuk voor stuk twee koppen langer, waren op volle oorlogssterkte. Twaalf spelers en een coach. Twee jeugdspelers namen plaats achter de teltafel en verheugden zich op een mooi potje volleybal van heren 1. Ze hadden al snel geteld en gezien dat er aan onze kant weinig wissels te noteren waren. 


Een bepaalde rust streek neer over de mannen met de bordeaux-rode shirtjes. Een kleur die Youp erg goed stond en goed afkleedde. Het inspelen was prima en het inslaan was bovengemiddeld voor onze begrippen. Met de gedachte: “Laten we er wat moois van maken en een beetje plezier maken”, stapten we het veld in. Waren we slecht? Nee! Deden we mee? Ja en nee. Op halve kracht wist Flash toch het verschil te maken. Opvallend was wel dat de langere rally’s stuk voor stuk prooi waren voor ons. Met 15 punten scoorden we de eerste set al 5 punten meer dan in de voorspelde prognose. Prima en lekker. In set twee dede we er nog een stapje bij en dat leverde 20 punten op. Nu zaten we al bijna op het voorspelde aantal punten. Met 17 punten in set drie hadden we inmiddels al meer dan 40 punten verzameld. Bijkomend voordeel was dat de tegenstander in slaap gesust was. In set vier deed Rolf er nog een stapje bij en begon te scoren als een malle. Daarnaast wisten we, onder andere door hard werken, steeds vaker de lange rally’s te winnen. Daarmee pakten we een voorsprong van 4 punten. Opvallend trouwens dat Flash maar een handvol punten direct op de grond heeft gescoord aan onze kant. Genoeg voor de coach van de tegenstander om een time-out aan te vragen. We maakten onszelf wijs dat als we de set met 4 punten achterstand zouden eindigen, we het goed zouden doen. De vier punten voorsprong werden er drie, later twee en op 23-23 stonden we gelijk. Op kans 4 of 5 haalden we de trekker over en harkten we dat ene punt binnen. 26-28 in ons voordeel. 101 punten voor Flash en 80 (!) voor Oryx en 3-1. Dan denk je dat deze wedstrijd ons 1 punt heeft opgeleverd, maar in theorie hebben we hier nu gewoon 6 punten gewonnen.


Wel lief dat tussen de sets door de tweede scheids structureel bleef vragen of we in dezelfde opstelling de volgende set zouden gaan beginnen. Alsof we enige mogelijkheid hadden om iets anders uit de hoge hoed te toveren. Voor de vorm keken we elkaar nog even aan om vervolgens knikkend naar de tweede scheids te bevestigen dat we toch echt met dezelfde opstelling weer zouden gaan starten. De twee gestapelde banken die stonden opgesteld waren handig, scheelde toch een hoop ‘gebuk’ om de bidons en de suikers te pakken. Ook fijn om tussen de sets en elke time-out even lekker te kunnen zitten. Energie sparen en weer op adem komen.


Heb ik het over 5 fitte spelers en een manke Nelis gehad? Dat beeld moet ik nog wel even bijstellen. Sssikkema verklaarde na de wedstrijd op 50% te hebben gespeeld. Erwin had gister nog een zaalvoetbalwedstrijdje en verklaarde ook na de wedstrijd op 50%/60% te hebben gespeeld. Jurri probeerde na punt drie al de buitenmuur een paar centimeter te verplaatsen. Behoorlijk wat spanning op de achillespees zorgde ervoor dat Jurri maar op 40% te hebben gespeeld. René probeerde met een explosieve actie ergens in set 1 of 2 nog een aanloop te nemen voor een aanval, na het oprapen van een balletje in het midden van het veld. Door een stoffig stukje vloer gleed hij uit en het schoot in zijn lies. Daardoor zat ook René maar op 60% van zijn kunnen. Na een set wat Youp al zo dolgedraaid op de middenpositie dat het evenwicht wel wat wankel werd. Daarnaast heeft Youp vandaag net zoveel gesprongen als de afgelopen 10 jaar bij elkaar opgeteld. Al hijgend probeerde hij ook de momenten tussen de punten door wat te verlengen om weer wat op adem te komen. Daardoor denk ik ook dat Youp maar op 70% van zijn kunnen speelde. Rolf was dus eigenlijk de enige fitte speler in de selectie die we vandaag hadden kunnen samenstellen. Als je dan bedenkt dat de selectie van Veendam niet completer had kunnen zijn en dat de gemiddelde speler van Flash twee koppen langer was dan elke willekeurige speler van ons mag je concluderen dat Flash zich de ballen uit zijn broek mag schamen voor deze uitslag. Dit had een 4-0 moeten zijn waarin we elke set zo rond de 10 punten uit zouden zijn gekomen. Wat dat betreft mag Flash zich de ballen uit hun broek schamen met deze uitslag. Gelukkig hebben de heren, door het niet uitstellen van deze wedstrijd, een training terug verdiend. Een training die prima als straftraining ingevuld mag worden, wat ons betreft. 


Sorry voor de lappen tekst, maar ik moet nog een dingetje kwijt. Iets waar de teamgenoten van Youp nog jaren van gaan genieten. Punt van de wedstrijd, misschien wel van het seizoen. In ieder geval een punt waar nog jaren over gesproken gaat worden (door Youp…). Als libero, net iets meer dan 1 meter 60 tellende in de lengte, mocht hij vandaag als midje aan de slag. Aan de andere kant twee lange jongens op mid met kolenschoppen waar een stoker op de stoomlocomotief van de STAR museumspoorlijn jaloers op zou zijn. Je zou verwachten dat Youp aan alle kanten kansloos zou zijn. Niets was minder waar! Menig aanval van de tegenstander op mid werd aangeraakt door ons blok. Maar op een cruciaal moment, in set 4, maakte Youp toch een aardig kill-blokje. Nou ja, kill blok….de bal ging met een boogje terug naar de andere kant in een onbewaakt stukje veld van de tegenstander. Moet je voorstellen, tik je bijna de twee meter aan, handen als kolenschoppen en dan wordt je afgeblokt door een liberootje van 1 meter 60. Pijnlijk, zeer pijnlijk. Ik hoop dat die mid hier vannacht niet gillend wakker van wordt….


Resumé Overvlakké: een weekend waarin we 6 punten verdiend hebben, zeker 2 punten meer dan onze tegenstander van vandaag. In de kleedkamer hebben we hebben elk een punt in de tas gedaan, die staat nu bij iedereen thuis op de schouw te shinen. Nu herstellen en hopelijk woensdag weer wat fitter om elkaars QR code te checken en weer een balletje te gaan slaan.